
වරක්, ඈත අතීතයේ, ඝන කැලෑවක, මාර්ගයක් අසල, එක් අන්ධයෙක් වාසය කළේය. ඔහු ඉපදුනෙම අන්ධයෙකු ලෙස බැවින්, ලෝකය දුටුවේ නැත. ඔහුගේ ජීවිතය වූයේ අඳුරේම ගෙවීමකි. ඔහුට දකින්නට ලැබුනේ සෙවණැලි පමණක් වන අතර, ඔහුට ඇසෙන්නට ලැබුනේ ශබ්ද පමණකි. ඔහුට ජීවත් වීමට සිදු වූයේ අන් අයගේ උපකාරය මතය. ඔහුගේ ජීවිතය බොහෝ දුෂ්කර විය. ඔහුට කෑම සොයා ගැනීම, ජලය පානය කිරීම, ආරක්ෂිත ස්ථානයක සිටීම - මේ සියල්ලම ඔහුට විශාල අභියෝගයක් විය. ඔහු බොහෝ විට තනිවූ අතර, ඔහුට දුක සහ තනිකම දැනුනි.
එදින, ඔහු කෑම සොයාගෙන යන අතරේ, මඟදී ඔහුට විශාල ගසක් හමුවිය. ඔහුට එහි සෙවනේ විවේක ගැනීමට සිතුනි. ඔහු ගස යට වාඩි වූ පසු, ඔහුට ඈතින් යමක් ළඟට එන ශබ්දයක් ඇසුනි. ඒ ශබ්දය ළං වෙමින් තිබූ අතර, ඔහුට එය කුමක්දැයි දැන ගැනීමට නොහැකි විය. ඔහු බියෙන් වෙව්ලන්නට විය. ඔහුට කිසිවෙකු දැකිය නොහැකි බැවින්, ඔහුට තමාගේ ආරක්ෂාව ගැන සැක උපන්නේය.
"කවුද එහි? කවුද ළඟට එන්නේ?" ඔහු බියෙන් ඇසුවේය.
ඒ ශබ්දය ළං වී ළං වී පැමිණියේය. අවසානයේ, ඔහු ඉදිරිපිටම, ඔහුට ළඟින්ම, තවත් එක් අන්ධයෙක් සිටියේය. මේ අන්ධයා ද ඉපදුනේ අන්ධයෙකු ලෙසමය. ඔහු අසරණව, කෑම සොයාගෙන, නවාතැන් සොයා යන අතරේ, මේ අන්ධයා දුටු අන්ධයා හමුවිය.
"අහෝ, කවුද එතන?" දෙවන අන්ධයාද බියෙන් ඇසුවේය. "මා ළඟට එන්න එපා! මම ඔබව දකින්නේ නැහැ!"
පළමු අන්ධයාට මඳක් සැනසුමක් ලැබුණි. ඔහු තනිවී නැති බව ඔහු දැන සිටියේය. "කරුණාකර බිය නොවන්න. මා ද ඔබ මෙන් අන්ධයෙක්මි. මා මෙහි පැමිණියේ මේ ගස යට විවේක ගැනීමටයි."
දෙවන අන්ධයා සැනසුණි. "අහෝ, එසේද? මම ද ඔබ මෙන් අන්ධයෙක්මි. මට ද කිසිවක් නොපෙනේ. මම ද කෑම සොයාගෙන යන අතරේ, මෙහි පැමිණියේ විවේක ගැනීමටයි."
ඔවුන් දෙදෙනාම එකිනෙකාට තමන්ගේ දුක් ගැනවිලි කියා සිටියහ. ඔවුන් දෙදෙනාම ජීවිතයේ දුෂ්කරතා, අසරණභාවය, අඳුරේ ගෙවන ජීවිතය ගැන කතා කළහ. ඔවුන්ට එකිනෙකා ගැන අනුකම්පාවක් ඇති විය.
"අපි දෙදෙනාම අන්ධයි," පළමු අන්ධයා කීවේය. "අපට කිසිවක් නොපෙනේ. අපට ජීවත් වීමට අන් අයගේ උපකාරය අවශ්යයි. නමුත් අපට කවුරුන්ගේ උපකාරයද ලැබෙන්නේ?"
"ඔව්, ඒක ඇත්ත," දෙවන අන්ධයා කීවේය. "අපට කිසිවක් නොපෙනෙන නිසා, අපට අන් අයට උදව් කිරීමට ද නොහැකිය. අපි දෙදෙනාම අසරණයෝ."
ඔවුන් දෙදෙනාම තවදුරටත් කතා කළහ. ඔවුන්ට කෑම සොයා ගැනීමට, ජලය පානය කිරීමට, ආරක්ෂිත ස්ථානයකට යාමට අවශ්ය විය. නමුත් ඔවුන්ට කිසිවක් කිරීමට නොහැකි විය. ඔවුන්ට එකිනෙකාට උදව් කිරීමට ද නොහැකි විය, මන්ද ඔවුන් දෙදෙනාම අන්ධ වූ බැවිනි.
"අපි කුමක් කරමුද?" පළමු අන්ධයා දුකින් ඇසුවේය. "අපට මෙහිම සිටීමට සිදුවනු ඇද්ද? අපට කුසගින්නෙන් මිය යාමට සිදුවනු ඇද්ද?"
දෙවන අන්ධයා කල්පනා කළේය. ඔහුට යමක් සිහි විය. "මාගේ පියා, ඔහු ද අන්ධයෙක් විය. ඔහු මට කියා දුන්නේ, අන්ධයෙකුට අන්ධයෙකුට උදව් කළ නොහැකි බවයි. නමුත්, අපට තවත් කෙනෙකුගේ උපකාරය ලැබිය හැකිය. අපට ඇසෙන ශබ්ද අනුව, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය."
"ඒ කෙසේද?" පළමු අන්ධයා ඇසුවේය.
"අපට ඇසෙන ශබ්දවලට සවන් දෙමු. අපට ජලයේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට මිනිසුන්ගේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට වෙනත් සතෙකුගේ ශබ්දය ඇසෙනවා නම්, අපි ඒ ශබ්දය දෙසට යමු. අපට අඳුරේ ගමන් කළ නොහැකි වුවත්, අපට ශබ්දවලට අනුව ගමන් කළ හැකිය."
ඔවුන් දෙදෙනාම ඒ අදහසට කැමති වූහ. ඔවුන් එකිනෙකාට අතින් අල්ලගෙන, ශබ්දවලට සවන් දීමට පටන් ගත්හ. ඔවුන් ඈතින් ජලය ගලා යන ශබ්දයක් ඇසූහ.
"මාර් මේ ජලයේ ශබ්දය ඇසෙනවා!" පළමු අන්ධයා කීවේය. "අපි ඒ දෙසට යමු!"
ඔවුන් දෙදෙනාම ජලයේ ශබ්දය දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන් මඟදී ගස්, ගල්, කටු ආදියෙහි වැදුනු නමුත්, ඔවුන් නැවත නැවතත් නැගිට, ඉදිරියට ගියහ. අවසානයේ, ඔවුන් ජලයට ළඟා වූහ. ඔවුන්ට සිහිලසල් ජලය පානය කිරීමට ලැබුණි.
ජලය පානය කිරීමෙන් පසු, ඔවුන්ට තවත් ශබ්දයක් ඇසුනි. ඒ ශබ්දය මිනිසුන් කතා කරන ශබ්දයකි.
"මාර් මේ මිනිසුන්ගේ ශබ්දය ඇසෙනවා!" දෙවන අන්ධයා කීවේය. "අපි ඒ දෙසට යමු! සමහර විට අපට උදව් ලැබේවි!"
ඔවුන් දෙදෙනාම මිනිසුන්ගේ ශබ්දය දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන් මඟදී තවත් බොහෝ දුෂ්කරතා අත් වින්දත්, ඔවුන් කිසි විටෙකත් බලාපොරොත්තු අත්හැරියේ නැත. අවසානයේ, ඔවුන් ගමකට ළඟා වූහ.
ගමේ මිනිසුන් ඔවුන් දෙදෙනාම දුටු විට, ඔවුන්ට අනුකම්පා කළහ. ඔවුන් අන්ධයන් දෙදෙනෙකු, දුෂ්කර මාර්ගයක ගමන් කරමින්, උපකාරය සොයා යන බව දුටුවෝය. ගමේ මිනිසුන් ඔවුන්ට කෑම දුන්නා, ජලය දුන්නා, නවාතැන් දුන්නා.
ඔවුන් දෙදෙනාම ගමේ මිනිසුන්ට ස්තුති කළ අතර, ඔවුන්ට තමන්ගේ අත්දැකීම් කියා සිටියහ. ඔවුන් කීවේ, අන්ධයෙකුට අන්ධයෙකුට උදව් කළ නොහැකි වුවත්, ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, ජීවිතයේ දුෂ්කරතා ජය ගත හැකි බවයි.
මේ අන්ධයන් දෙදෙනා, ඔවුන්ගේ අන්ධභාවය තිබියදීත්, ජීවිතයේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට සමත් විය. ඔවුන් එකිනෙකාට සහයෝගය දුන්නා, සහ ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, ඔවුන් ජීවත් වීමට මාර්ගයක් සොයා ගත්තා.
මේ කතාවෙන් අපට බොහෝ දේ ඉගෙන ගත හැකිය. අපට යම් අඩුපාඩුවක් තිබුණත්, අපට කිසිවක් කළ නොහැකි බව අදහස් කරන්නේ නැත. අපට අපගේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට, අපගේ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට, අපට උදව් කළ හැකි මාර්ග සොයා ගත හැකිය. අපට ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය.
අපට යම් අඩුපාඩුවක් තිබුණත්, අපට කිසිවක් කළ නොහැකි බව අදහස් කරන්නේ නැත. අපට අපගේ දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට, අපගේ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට, අපට උදව් කළ හැකි මාර්ග සොයා ගත හැකිය. අපට ශබ්දවලට සවන් දීමෙන්, සහ අන් අයගේ උපකාරය ලැබීමෙන්, අපට අපගේ මාර්ගය සොයා ගත හැකිය.
මෙම අන්ධයන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙක් බෝධිසත්වයන් වහන්සේ වූ අතර, අනිත් අන්ධයා සත්වයාගේ අවිහිංසාව මෙන් විය.
— In-Article Ad —
සැබෑ ඥානය, ශාරීරික ඇස් වලට වඩා, හදවතේ තිබෙන ධර්ම ඇස් වලින් දකියි.
පාරමිතා: ධර්මය
— Ad Space (728x90) —
237Dukanipātaසත්වධී ජාතකය පුරාණ කාලයේ බරණැස් නුවර රජ කළ බ්රහ්මදත්ත නම් රජ්ජුරුවෝ ධර්මිෂ්ඨ, న్యాయගරුක පාලකය...
💡 අහංකාරය, මුරණ්ඩුකම විනාශයට හේතුවන අතර, ධර්මයෙහි මග අනුගමනය කිරීමෙන් සැබෑ සැනසීමක් ලැබේ.
412Sattakanipātaබුද්ධිමත් අශ්වයා ඈත අතීතයේ, විචිත්රවත්, හරිත පැහැයෙන් දිස්නා වන තණබිම් වල, 'බුද්ධි' නම් වූ අශ්වයෙක්...
💡 බුද්ධිය, විචාරශීලි බව සහ දුර දක්නා නුවණ භාවිතා කිරීමෙන් ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගත හැකිය. ඥාණසම්පන්න තීරණ අපගේ සහ අන් අයගේ ජීවිත ආරක්ෂා කරයි.
191Dukanipātaකට්ඨවාහන ජාතකය ඉතිහාසයේ ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජධානියේ මහා රජෙක් රාජ්ය විචාරූ සේක. ඔහු ධර්මිෂ්ඨ, ...
💡 අන් අයට උපකාර කිරීමෙන් සතුට හා යහපත ලැබෙන බව.
62Ekanipātaඅතීත වර්තමානයෙහි, මහා භාරත දේශයෙහි මිථිලා නම් වූ ශ්රී සම්පන්න රාජධානියක් විය. එහි මිථිලා රජු නම් වූ...
188Dukanipāta188. ඛුද්දකශාඛ ජාතකය 1. නම ඛුද්දකශාඛ ජාතකය (Jataka Tale No. 188) 2. කතාව 2.1. ආරම්භය බුදුරජාණන් වහ...
11Ekanipātaකණ්ටක චාල ජාතකයඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්රහ්මදත්ත රජුගේ සමයේ, බොදුනුවන් අතර ධර්මය රජකළ කාලය...
💡 අන්ධ විශ්වාසය විනාශයට හේතු වේ. සෑම විටම කල්පනාකාරීව ක්රියා කරන්න.
— Multiplex Ad —